W dniu 11 lutego 2026 r.  w Zespole Szkół Technicznych w Kolbuszowej im.Bohaterów Września 1939 odbył się XVIII Powiatowy Sejmik Uczniowski pn. „Życie codzienne moich dziadków na wsi lasowiackiej”. Wstępem, nawiązującym do tematyki konkursu, była bardzo ciekawa prelekcja kulturoznawcy, pana dra Janusza Radwańskiego z Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej nt. „Co widać na starych zdjęciach?” Następnie odbyły się prezentacje konkursowe uczestników ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych.

Regulamin konkursu przewidywał m. in. inscenizacje zespołowe. Nasza grupa teatralna z kl. ósmej w składzie: Joanna Fryc, Nikola Urban, Gabriela Wilk, Karolina Maciąg, Maja Jachyra i Franciszek Piechota przedstawiła sztukę lasowiacką z życia naszych babć i dziadków pt. „Łostatnio deska ratunku”, za którą otrzymała wyróżnienie. Ale to nie jedyna nagroda dla uczniów. Nasza grupa została również zaproszona przez pana dra Janusza Radwańskiego, członka jury, do skansenu na Prezentacje Twórczości Ludowej Lasowiaków i Rzeszowiaków w dniu 7 czerwca 2026 r. Dziękujemy za to wyróżnienie, za dostrzeżenie talentu młodych aktorów, którzy tak pięknie promują kulturę naszych przodków w ramach programu „Lasowiacy inspirują”.

Pewnego razu, w królestwie zwanym Sceną, zebrały się opowieści bardzo różne. Jedne przyszły pewnym krokiem, inne w podskokach radości, kilka z nostalgią wypisaną na kartach scenariusza, ale wszystkie chciały zostać wysłuchane.

Pojawiły się historie, które umiały czarować obrazem. Kostiumy lśniły jak z kufra starego maga, dekoracje potrafiły w jednej chwili przenieść widza do lasu, na dwór królewski, albo do wnętrza snu. Bywało, że muzyka niosła spektakl jak wiatr niesie jesienne liście, a piosenki zostawały w głowie na dłużej. Odtwórcy ról nie bali się sceny ani drobnych potknięć technicznych, a opowieści naprawdę ożywały.

Niektóre z nich miały w sobie odwagę i humor. Rozmawiały z publicznością, puszczały oko do widza, pozwalały na śmiech, czasem nawet na mały chaos. Tam, gdzie pomysł był świeży, a aktorzy grali zespołowo, scena zamieniała się w plac zabaw dla wyobraźni. Były też chwile, gdy drobne rzeczy potrafiły skraść całe przedstawienie, a dobrze dobrane efekty tworzyły prawdziwą magię.

Ale w tej bajce nie wszystkie ścieżki były równe. Bywały drobne potknięcia, ale takie zdarzają się nawet w najpiękniejszych baśniach i historiach świata.

Wszystkie przedstawienia zachwycały jednak pomysłem i prosiły się o oklaski. W każdym z nich można było znaleźć perełki: dobrą rolę, celny żart, moment prawdy.

W takiej teatralnej krainie może nie wszystko jest idealne, ale wszystko jest szczere, odważne i pełne prób.

Festiwal Teatrów w Trzęsówce to bajka, która trwa od 23 lat. To historia o uczeniu się sceny, o szukaniu rytmu, o młodych adeptach sztuki, którzy zaskakują sceniczną dojrzałością. Ta bajka o teatrze bardzo chce opowiadać swoje indywidualne historie.

I to właśnie w tych chęciach kryje się jego największa magia.

Jury, XXIII Festiwalu Teatrów w Trzęsówce

Karolina Majdan-Solecka

Tomasz Solecki

Kornel Pieńko

8 lutego 2026 r. w Szkole Podstawowej im. Zygmunta Nowakowskiego w Trzęsówce miało miejsce szczególne wydarzenie. Tego dnia odbyła się Gala XXIII Festiwalu Teatrów, podczas której nastąpiło podsumowanie przedstawień teatralnych prezentowanych w grudniu 2025 r. Uroczystość tę rozpoczęła Dyrektor szkoły, pani Małgorzata Sitko, która bardzo serdecznie przywitała wszystkich przybyłych gości, rodziców, uczniów, nauczycieli oraz przyjaciół szkoły.

W czwartek, dnia 05.02.2026 r. odbyły się w naszej szkole warsztaty czytelniczo – sensoryczne z wykorzystaniem bajek lasowiackich, prowadzone przez panie z Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej przy Podkarpackim Zespole Placówek Wojewódzkich w Rzeszowie.

Zajęcia czytelnicze z wykorzystaniem terapeutycznej bajki lasowiackiej „Jak król orał pole”, z dziećmi klas I – III, prowadziły panie: Małgorzata Smulska i Renata Bąk. Uczniowie poznali mądrości ludowe wypływające z utworu, że praca na roli jest pracą szlachetną i trzeba mieć do niej szacunek, że trzeba umieć oddzielać dobro od zła i zawsze stawać po właściwej stronie, a w życiu kierować się przyjaźnią i empatią.

Uczniowie klas IV – VI, pod kierunkiem pań: Marty Gębarowskiej i Beaty Bałchan, brali udział w warsztatach sensorycznych w oparciu o bajkę „Skarb matki”. Ta opowieść ludowa uświadomiła uczestnikom, że poszukiwany skarb nie jest wartością materialną; dla matki skarbem był jej syn i spędzone z nim chwile. Prawdziwe bogactwo to miłość rodzinna, troska i poświęcenie. Do bajki lasowiackiej uczniowie wykonali piękne sensoryczne prace różnymi technikami, pozwalającymi utrwalić poznane treści.

Ponadto panie, nawiązując do bajek ludowych, opowiedziały dzieciom kim byli Lasowiacy, gdzie mieszkali, czym się zajmowali oraz jakie mieli tradycje i dlaczego trzeba je pielęgnować. Zwieńczeniem zajęć była wizyta pań w Izbie Pamięci, która wywarła na nich duże wrażenie swoistym pięknem i rozmaitością pamiątek, które świadczą o tym, że tradycje lasowiackie w naszej szkole są stale „żywe”. Dowodem na to są także: Kronika Izby Pamięci i Kronika programu „Lasowiacy inspirują”, gdzie starannie dokumentowane są działania promujące kulturę lasowiacką na terenie szkoły, miejscowości i regionu. Realizacją ww. programu w szkole zajmują się panie: Elżbieta Wilk i Agata Salamon, które zaprosiły gości z Pedagogicznej Biblioteki w Rzeszowie na lekcje tematyczne związane z kulturą Lasowiaków.

Dziękujemy serdecznie paniom: Marcie, Beacie, Renacie i Małgorzacie za ciekawe i inspirujące przeprowadzenie warsztatów, które na pewno przyczynią się do rozwoju i popularyzowania tradycji lasowiackich wśród uczniów i społeczności lokalnej.